Szklane zabezpieczenia przy oknach sięgających podłogi – budowa i wymagania

Przy projektowaniu budynków z dużymi oknami należy rozwiązać kilka kwestii, które nie zawsze są widoczne na 1-wszy rzut oka. Jedną z nich jest zabezpieczenie przeszkleń znajdujących się blisko poziomu podłogi. W takich miejscach wykorzystuje się portfenetry szklane, czyli przegrody montowane na zewnątrz okien, najczęściej w otworach bez tradycyjnego balkonu.

Ich misją jest ograniczenie ryzyka wypadnięcia przez okno, a równocześnie zachowanie dostępu światła dziennego i widoku na otoczenie. Konstrukcje tego rodzaju spotyka się zarówno w nowych budynkach mieszkalnych, jak i w trakcie modernizacji istniejących obiektów. Sposób ich zaprojektowania uzależniony jest od układu elewacji, wymiarów okna a także miejsca przeznaczonego na mocowanie. Pamiętajmy, że przegroda nie jest elementem wyłącznie dekoracyjnym. Musi spełniać określoną funkcję ochronną, dlatego jej kształt i sposób montażu powinny wynikać z projektu technicznego, a nie wyłącznie z przyjętej koncepcji wizualnej.

Przed wyborem konkretnego rozwiązania powinno się ustalić, z jakim rodzajem podłoża będzie połączona konstrukcja. Inaczej przebiega montaż w ścianie żelbetowej, a zupełnie inaczej w przegrodzie o kilku warstwach, obejmującej także izolację termiczną. Ważne jest określenie położenia elementów nośnych oraz dobranie mocowań do przewidywanych obciążeń. Szczególne znaczenie ma nacisk wiatru, który zmienia się w współzależności od wysokości budynku, jego lokalizacji i kształtu elewacji. Portfenetry szklane mogą być mocowane za pomocą uchwytów punktowych lub profili, w których osadzona jest krawędź tafli. Wybór zależy między innymi od wielkości przeszklenia, wymogów projektowych i możliwości technicznych obiektu. Na etapie pomiarów należy uwzględnić także położenie ramy okiennej, parapetu, obróbek blacharskich i innych elementów znajdujących się w pobliżu. Jeśli te kwestie zostaną pominięte, podczas montażu może się okazać, że zaplanowane punkty mocowania kolidują z istniejącą zabudową. W starszych budynkach dodatkowym utrudnieniem bywa brak pełnej dokumentacji albo zmiany wprowadzone podczas wcześniejszych remontów.

Kolejną kwestią jest dobór szkła oraz pozostałych części systemu. W konstrukcjach pełniących funkcję bariery używa się odpowiednio wybrane szkło bezpieczne, w tym warianty hartowane i laminowane. Materiały te różnią się właściwościami i zachowaniem po rozbiciu, dlatego ich użycie powinno odpowiadać wymaganiom konkretnego projektu. Liczy się nie tylko grubość tafli, lecz również jej wymiary, sposób podparcia, obróbka krawędzi oraz rozmieszczenie uchwytów. W sytuacji szkła mocowanego punktowo ważne są też otwory i odległości od krawędzi, ponieważ wpływają na pracę materiału pod obciążeniem. Z kolei profile liniowe wymagają odpowiedniego dostosowania do grubości tafli i przewidzianego sposobu jej osadzenia. Nie należy własnymi siłami zastępować wskazanych elementów innymi mocowaniami ani przemieniać parametrów szkła bez sprawdzenia zgodności z dokumentacją. Na pozór niewielka modyfikacja może zmienić rozkład sił w konstrukcji. Wszelkie odstępstwa powinny być oceniane przez osobę odpowiedzialną za rozwiązania techniczne, z uwzględnieniem obowiązujących wymagań.

W trakcie użytkowania przegrody znaczenie ma nie tylko stan samego szkła, ale również kondycja mocowań i przystępność powierzchni do czyszczenia. Na taflach osadzają się zanieczyszczenia z powietrza, ślady deszczu a także pył, a ich ilość uzależniony jest od położenia budynku i warunków otoczenia. Przy oknach na wysokich kondygnacjach powinno się wcześniej przewidzieć sposób mycia zewnętrznej strony szkła, ponieważ dostęp z wnętrza może być ograniczony. Do pielęgnacji trzeba stosować środków odpowiednich dla wykorzystanych materiałów, ażeby nie uszkodzić szkła, uszczelek ani powłok ochronnych na elementach metalowych. Podczas okresowych testom warto zwracać uwagę na pęknięcia, wyszczerbienia krawędzi, korozję oraz oznaki poluzowania lub przesunięcia mocowań. Uszkodzeń nie trzeba oceniać jedynie na bazie ich wielkości czy widoczności. Dosłownie niewielka zmiana może wymagać sprawdzenia, jeżeli znajduje się w pobliżu punktu mocowania. W sytuacji zauważenia nieprawidłowości potrzebna jest ocena techniczna i postanowienie dalszego postępowania. Zakres przeglądów oraz konserwacji powinien wynikać z dokumentacji zastosowanego systemu i warunków jego eksploatacji.

Warto zobaczyć: zadaszenia szklane.